İsrail'in Lübnan'ın güneyinden çekilmesinin 14. yıl dönümü dolayısıyla Binti Cubeyl kentinde düzenlenen kutlamalarda konuşan Seyyid Hasan Nasrallah, yıllar önce İngilizlerin bölge üzerindeki planlarını hatırlatarak, İngilizlerin, İslam ümmetinin kalkınma ve uyanış fırsatlarını yok etmek için siyonistleri bölgemize getirdiğini, şimdi ise tekfircileri bölgeye gitirdiklerine dikkat çekti.
Bugün bazılarının karın parçalamak, baş kesmek ve diğer cinayetlerle direniş kültürünü mukayese ettiğini ve karıştırdığını, oysa bunun İslam'a karşı en büyük zulüm ve cinayet olduğunu belirten Seyyid Hasan Nasrallah, söz konusu tekfircilere bazı istihbarat birimlerinin kolaylıklar sağladığını belirtti. Nasrallah, "İsrail'i tehdit eden direnişimizi parçalamak için onlara askeri ve mali destek sağlıyorlar.” ifadelerini kullandı.
Direnişin son model silahlarla donatılan İsrail karşısında Lübnan halkını korumak için halen bölgedeki müttefik ülkelere ihtiyaç duyduğunu belirten Seyyid Hasan Nasrallah, Lübnan'a yönelik yeni bir saldırı konusunda siyonist rejimi uyararak, düşman'ın Lübnan sınırlarından içeri girmesi durumunda artık direnişin derhal olaya müdahale edeceğini ve o zaman ne yapması gerektiği konusunda karar alacağı ve hiç kimseyi de beklemeyeceğini belirtti.
Seyyid Nasrallah'ın yaptığı konuşmanın bazı bölümlerini sizlerle paylaşıyoruz:
"Her yıl 2000 yılındaki zaferi kutlamak için burada toplanıyor ve öncelikle bu zaferin, büyük ve tarihi bir kazanım olduğunu belirtiyoruz ve bu zaferin taşıdığı anlamı vurgulayarak “Büyük İsrail” projesinin çöktüğünü söylüyoruz.
Biz her zaman bu zaferin Lübnan’a, Arap ve İslam ümmetine ait olduğunu belirtip bunu belli bir gruba mal edilemeyeceğini söylüyoruz. Bu zafer, Siyonizme karşı savaşmakta olan İslam ümmetine ait bir zaferdir.
Bu zafer olmasaydı, daha sonra gerçekleşen zaferler kazanılamazdı. 2000 yılındaki zafer, daha sonra kazanılan zaferlerin temelidir.
Burada, canlarını, mallarını ve güvenliklerini feda eden büyük Lübnan halkına teşekkürlerimizi sunmak için toplandık. Fedakarlıklar yapan Direniş hareketine, Lübnan ordusuna, Filistin direniş gruplarına teşekkürlerimizi sunmak için toplandık.
Biz, geleceğe umut kültürünü zafer umudu kültürünü güçlendirmek istiyoruz. Bu, Allah’a, halka ve insan gücüne güven kültürü, bize zafer kazandırdı.
2000’deki bu zaferden İsrail’in Gazze’den çekilmesine, 2006’daki Temmuz Savaşı’ndan 2008’deki Gazze direnişine kadar hepsi özgüvenin semereleriydi.
Biz zafer kazanabileceğimizi vurguluyoruz, düşman büyük de olsa, modern silahlara sahip de olsa halkımın iradesi karşısında yenilebilir. Önemli olan bu inancı ve özgüveni, azim ve iradeyi koruyabilmektir.
Maalesef bugün İslam ve İslam düşüncesi ile cinayet, kafa kesme, mabetleri yok etme, siyasi tutumları sebebiyle başkaları hakkında idam hükmü verme arasında ilişki kurulmaya çalışılıyor. Böylesi bir ilişki kurmak İslam’a yapılmış en büyük kötülük ve iftiradır.
Kendini Müslüman olarak gören herkes bir iyilik yaparsa kendine ve dinine iyilik yapmış olur. Kötülük yaparsa kendine kötülük yapmış olur; çünkü din kötülüğü kabul etmez.
Biz Lübnan’ın caydırıcılık kazanabilmesi için Siyonist düşmana karşı direniş seçeneğini vurguluyoruz. Çünkü halkı, ülkeyi, devlet kurumlarını yer altı ve yer üstü kaynaklarını, ülkenin geleceğini ve onurunu koruyacak olan Direniş siyaseti ve stratejisidir.
Düşmanla güç dengesi bakımından bu stratejiden başkası yoktur. Bu hedefe ulaştırıcı başka hiçbir ciddi strateji bulunmamaktadır. İster bakanlar kurulu bildirisinde yer alsın ister almasın, “Ordu-Millet-Direniş” şeklindeki bu altın üçgene tutunmak gerektiğini vurguluyoruz. Ancak bu kavram hükümet bildirisinde yer aldı.
Önemli olan Lübnan’ın ülkenin savunulması için caydırıcı güçle donatılmasıdır. Şunu belirteyim ki Direniş, tüm bölgesel gelişmelere rağmen caydırıcı gücünü koruyor ve düşman da bunu çok iyi biliyor.
Caydırıcılık gücünün iyileştirilmesi için Direniş’in silahı konusundaki tartışmalardan uzak durmak gerekiyor. Biz, caydırıcı gücün iyileştirilmesi için çalışıyoruz. Bu konuda belli bir noktaya ulaşılmasının yeterli olduğu söylenemez.
Son dönemlerde İsrail’in Lübnan’ın uluslar arası sınırlarına yönelik ihlallerinde artış oldu. Bu, dikkat edilmesi gereken bir durumudur. Hangi mekanda olursa olsun düşmanla karşı karşıya gelmek bizi ilgilendirir. Fakat burada doğrudan sınırlardan söz ediyorum.
Bu meseledeki sorumluluk genel anlamda Lübnan ordusu ve UNİFİL’e aittir. Durum tehlikeli bir aşamaya ulaşmadıkça bu meselenin devlet tarafından yürütülmesi doğaldır. Ancak bu ihlaller devam ederse o zaman bunun için çözüm yolu gerekir.
Sınırın öte yakasında olanlar, düşmanın güney Lübnan halkının huzurundan ve izzetinden rahatsız olduğunu göstermektedir. Düşman buna tahammül edemiyor.
İsrail, ailelerimizi sınırlarda gece gündüz rahatça dolaşır bir halde ve güvenlik içerisinde görmek istemiyor.
Daha önce bizim çiftçilerimiz korkuyordu, şimdi işgal altındaki topraklarda yaşayanlar korkuyor. Çiftçilerimiz, hatta su sesi bile onların askerlerini korkutuyor. Bugün artık mevzilerinde korku içinde bekleyen bir orduyla karşı karşıyayız.
İsrail’in korkusu, sadece sınırdaki askerleriyle sınırlı değil. İç cepheleri, siyasi liderleri ve yerleşkelerde yaşayanlar da korku içindeler. Onlar Direniş’ten ve Direniş’in hazırlığından korkuyorlar.
Bu, onlardan, değil karşı karşıya bulundukları cepheden kaynaklanıyor. Düşman, karşısındaki cephenin (Direniş) sahip olduğu yüksek düzeyli silahlarla hazırlıklı olduğunu biliyor. Dolayısıyla duyduğu her sesi kendisine yönelik sanıyor.
25 Mayıs 2000’de evlerinize döndüğünüz gibi, sınırlarda hareket ettiğiniz gibi şimdi de zafer kutluyorsunuz, böyle kalın. Evler inşa edin, imar edin, bu düşmandan korkmayın. Düşmanın yenilmezliği efsanesi geçmişte kaldı. Düşmanın artık bu bölgeye saldırma cesareti yok.
Aceleci olmak istemiyorum; ama durum Direniş’in müdahale etmesini gerektiren bir noktaya ulaşırsa Direniş, düşmanın sınır bölgelerine yönelik ihlallerine asla seyirci kalmayacak.
Lübnan'daki Cumhurbaşkanlığı seçimleri
Bugün ülke (cumhurbaşkanı Mişel Süleyman’ın görev süresinin sona ermesiyle birlikte) önemli ve hassas bir döneme giriyor. Hizbullah’ın cumhurbaşkanlığı seçimlerini ertelettiği yönündeki iddialar doğru değil. Bu meseleye dikkatle ve hassasiyetle yaklaşmak gerekiyor. İç istikrar ve huzurun korunması, siyasi gruplar arasında uzlaşının sağlanması gerekiyor.
Cumhurbaşkanının en hızlı şekilde seçilmesi gerekiyor. Lübnan’daki tüm tarafların güvenebileceği ülkeyi bu hassas aşamadan geçirebilecek güçlü bir cumhurbaşkanı için şartlar oluşturulmalı.
Mişel Aun liderliğindeki Ulusal Özgürlük Hareketinin meclis grubu ile el-Mustakbel partisinin Lideri Sa’d Hariri, ciddi uzlaşmalara vardılar.
Bazı çevreler, geçen haftalar boyunca 25 Mayıs’a kadar yeni cumhurbaşkanının seçilmesini ertelemeye ve Mişel Süleyman’ın görev süresini uzatmaya çalıştı; ancak bu plan başarısız oldu.
Cumhurbaşkanının en kısa sürede seçilmesini istiyoruz; ancak eski cumhurbaşkanın süresinin uzatılmasına karşıyız.
Lübnan’ın istikrarına inanan bir cumhurbaşkanı istiyoruz, Direniş’i destekleyen bir cumhurbaşkanı istiyoruz. Biz sadece Direniş’i destekleyen bir cumhurbaşkanı tartışması yapmıyoruz. Hükümet,, milleti vatanı ve egemenliğini koruyan Direnişi desteklemesini istiyoruz." (İrib / Hürseda)



