Arakanlı Müslümanlara yönelik saldırılarda anne, baba, çocuk ve eşlerini gözleri önünde kaybeden Arakanlı kadınlar, Avrupa Yetim-Der'in katkılarıyla Kutupalan Kampı'nda yaptırılan çadır evlerde yaşamlarını sürdürüyor.
Zulümden kaçan kadınlardan Kotice Bibi yaptığı açıklamada, geçen yıl Myanmar'dan eşi ve 2 çocuğu ile kaçarak Cox's Bazar kentine geldiklerini söyledi.
Bir çocuğunun öldürüldüğünü anlatan Bibi, zulme dayanamayıp kaçtıklarını belirtti.
Bibi, çadır evler yapılırken eşinin hayatını kaybettiğini ifade ederek, "Eşim ve ben burada beraber yaşamayı çok istiyorduk. Kocam hayatını kaybetti. Hamileyim, hem çocuğumuzu hem de burayı göremedi. Burada beraber yaşamak nasip olmadı." diye konuştu.
Arakan'a dönmek istemediğini aktaran Bibi, "O acıyı tekrar yaşamak istemiyorum. Burada mutluyum, en azından zulüm yok. Kadınlara orada tecavüz ediliyor." ifadelerini kullandı.
"Allah Hayırseverlerden razı olsun"
İki çocuk annesi Rukiye Şofik, kardeşleriyle zulme maruz kaldıklarını belirtti.
Öksüz ve yetim iki kardeşine de baktığını anlatan Şofik, "Babamı ve annemi gözlerimin önünde öldürdüler. Sonra kocamla kardeşlerimi alıp kamplara geldik. Burada hem çocuklarıma hem kardeşlerime bakıyorum. Hayırseverler burada bize çadır evler yaptı, hastalarımız için doktor ve ilaç temin etmiş. Allah yardımda bulunan bütün hayırseverlerden razı olsun." şeklinde konuştu.
Dört çocuk annesi Fatima da, zulümden kaçıp daha önce Bangladeş'e gelmek istediğini ancak buna imkanının olmadığını söyledi.
"Yiyecek bulamıyorduk. Halkımızı diri diri yakıyorlardı. Hep saklanmak zorunda kalıyorduk. Her türlü zulme, işkenceye maruz kalıyorduk. Bir dağda bir ay boyunca saklandık." ifadelerini kullanan Fatima, 1 ay boyunca Bangladeş'e kaçmak için çok zorlu yollardan geçtiklerini anlattı.
Fatima, şunları kaydetti:
"Nehirleri çocuklarım sırtımda geçtim. Kaçarken, yolda yaprak yiyerek hayatta kalmaya çalıştık. Bir ay boyunca zor şartlarda çocuklarımla hayata tutunmaya çalıştım. Çocuklarıma yaprak yedirerek onları hayatta tutmaya çalışmak beni çok üzdü. Oraya bir daha asla dönmek istemiyorum. Burada yaşamımızı sürdürüyoruz, çok şükür zulüm yok. Bize burada barınma imkanı sunan, yiyecek ve içecek yardımında bulunan Avrupa Yetim-Der'e teşekkür ediyoruz. Allah onlardan razı olsun." (AA-Ajanslar)
